യാത്രയില്‍....

അമ്മേ.. കഴിഞ്ഞ വർഷം ഈ ദിവസം എൻറെ "അമ്മ" വിളികൾക്ക് ഒരു മറുപടി ഉണ്ടായിരുന്നു. നമ്മൾ ഒന്നിച്ചു പിറന്നാൾ മധുരം പങ്കുവെച്ചിരുന്നു. അന്ന് ഒരുപാട് സംസാരിക്കാൻ ആഗ്രഹിച്ചിരുന്നു. നമ്മുടെ സംസാരത്തിനിടയിൽ കടന്നു വന്നവരോട് ഞാൻ പരിഭവം കാണിച്ചിരുന്നു..  അമ്മേ ഇനിയും എനിക്കൊരുപാട് പറയാനുണ്ടായിരുന്നു. പ്രതീക്ഷിക്കാതെ പെട്ടെന്നൊരുദിവസം എന്റെ ചോദ്യങ്ങൾക്കും സംശയങ്ങൾക്കും ഉള്ള മറുപടികൾ തരാതെ മറുവശം ശൂന്യമായപ്പോൾ  പാതി അനാഥത്വത്തിൻറെ വേദന ആയിരുന്നു ഉള്ളിൽ. ഇരുണ്ടുപോയ നമ്മുടെ വീടിൻറെ ഉള്ളിൽ അതിലും ഇരുണ്ടുപോയ മനസുമായി ഞങ്ങൾ അതിജീവനത്തിനായി ശ്രമിക്കുകയായിരുന്നു. ഓരോ തവണ എഴുന്നേൽക്കാൻ ശ്രമിച്ചപ്പോഴൊക്കെ കൂടുതൽ ആഴങ്ങളിലേക്ക് ഞങ്ങളെ ചുഴികൾ മുക്കി കളഞ്ഞു. ഞങ്ങളുടെ പകലുകൾക്കു പോലും ഇരുട്ടിൻറെ നിറമായിരുന്നു. തലയിണകൾ കണ്ണീരിൽ കുതിർന്നു. തേങ്ങലുകൾ ശബ്ദമില്ലാതെ ഉള്ളിൽ പ്രതിധ്വനിച്ചു.  കരുതും എന്ന് നിനച്ച കൈകളൊന്നും കരുത്തു തന്നില്ല. തോൾ ചേർന്ന് നടന്നവർ പോലും കാഴ്ചക്കാർ മാത്രമായി. പരിഭവം തോന്നിയില്ല, എല്ലാം തിരിച്ചറിവുകൾ ആയിരുന്നു. ജീവിത പാഠങ്ങൾ. അമ്മ ശേഷിപ്പിച്ച ശൂന്യത്തിലാണ് ഞങ്ങൾ തുടങ്ങ...